Sabien deel 1, 2 en 3
Mathijs belde, of we vanavond met z’n tweeën uit eten kunnen gaan. Ik ben echt heel verrast en vraag me af hoelang het is geleden dat we nog iets samen hebben gedaan. Sinds Mathijs 5 jaar geleden zijn eigen advocatenpraktijk is begonnen delen we eigenlijk alleen nog ons huis. Zelfs voor de kinderen heeft hij tegenwoordig geen tijd meer. Joris en Floor weten niet beter, dan dat ze hun vader nauwelijks zien. De meeste avonden is hij niet voor elven thuis en de laatste paar maanden slaapt hij zelfs geregeld op kantoor. Hij zegt dat hij dat voor ons doet. Het is momenteel zo druk op de zaak dat hij vaak niet voor enen klaar is en hij wil niet het risico lopen ons wakker te maken. De lieverd werkt zo enorm hard voor ons, maar ik mis hem wel. Volgens Mathijs wordt alles anders zodra hij op de zaak de dingen goed geregeld heeft. Dat houd ik mezelf dan ook geregeld voor. We gaan in ieder geval met z’n vieren van de zomer op vakantie. Joris, Floor en ik verheugen ons daar verschrikkelijk op.
Blij fiets ik door en impulsief besluit ik iets nieuws te kopen voor vanavond. Met mijn ouders heb ik geregeld dat de kinderen vanuit school worden opgehaald en daar slapen. We hebben dus de hele avond voor ons. Wat een luxe! En morgenochtend heerlijk samen uitslapen. Opeens bedenk ik me dat een ontbijt op bed een heerlijk begin van het weekend is. Bij de croissanterie in het winkelcentrum regel ik een luxe ontbijt op bed. Opgewekt bedenk ik me verder dat we zondag iets met ons hele gezin kunnen doen, want hoelang is dat wel niet geleden? De kinderen zullen ook wel superblij zijn. Ik wil er niet aan denken dat Mathijs dit weekend, net als alle andere weekenden moet werken. Vlug ga ik op weg naar mijn favoriete boetiek en zie daar een geweldige jurk hangen. Dat is hem helemaal! Gelukkig hebben ze er bijpassende schoenen en sieraden bij. Kan ik de rest van de tijd besteden aan een ontspannen uurtje bij de kapper. Ik voel me weer net dat kleine meisje van vroeger, vol verwachting voor mijn verjaardag………
Deel 2
Thuis aangekomen luister ik de voice mail af. Eerst een boodschap van Mathijs of ik met de taxi naar het restaurant wil komen, hij moet nog wat inkopen doen. Oké denk ik ietwat teleurgesteld. Dan hoor ik iemand van het kantoor van Mathijs met een berichtje over 2 vliegtickets en een hotel in Parijs voor aankomend weekend. Ik ben helemaal verrast en luister nogmaals de voice mail af. En inderdaad er liggen 2 tickets klaar op Schiphol, vertrektijd 21.05 uur. Opgewonden bel ik naar mijn ouders. Mijn moeder reageert wat terughoudend. Mam, zeg ik indringend, Mathijs houdt van ons. Hij werkt keihard om de zaak op te bouwen. Straks heeft hij alle tijd voor ons. Mijn moeder zucht diep en wenst me een fijn weekend toe. Vervelend, dat ze zo reageert. Ik probeer het me niet aan te trekken. Ze heeft de laatste paar jaar steeds meer moeite gekregen met Mathijs. Enfin, alles komt goed en volgens mij sneller dan gedacht, gezien deze geweldige verrassing!
De taxi rijdt voor en snel stap ik in. Ik heb besloten niets mee te nemen voor het weekend, want ik weet natuurlijk nergens vanaf. De taxi stopt voor het meest chique restaurant van de stad. Dit belooft wat voor het komend weekend! De portier bij de ingang komt aangesneld en begeleidt me naar binnen. Dit is toch wel heel wat anders dan de tentjes waar we vroeger samen gingen eten. Een ober brengt mij naar ons tafeltje. Wat is Mathijs toch een ongelofelijke kanjer, denk ik bij mezelf als ik hem zie zitten. Mathijs staat op om me te begroeten en ik schrik van de koele, afstandelijke blik in zijn ogen…..
Deel 3
Je bent laat, klinkt Mathijs koel. Is het nu zo moeilijk om eens een keer op tijd te komen. De ober verwijdert zich discreet. Waarom doet hij toch zo, vraag ik mezelf af. Het lijkt wel of ik de laatste maanden niets goed kan doen. Het blije gevoel dat ik had is helemaal weggeëbd. Ik heb vast voor ons beiden besteld, zegt Mathijs. Oh ja, het vliegtuig naar Parijs, bedenk ik me en ik tover een glimlach op mijn gezicht. De ober komt langs met de wijn en vult onze glazen. Ik vertel Mathijs dat de kinderen dit weekend bij mijn ouders verblijven. Waarom… begint Mathijs, maar mompelt vervolgens dat het wellicht beter is. Ik kijk hem ietwat verward aan. Sabien, hoor ik dan uit de verte, ik heb je hier laten komen, omdat ik je iets moet vertellen. Sinds ik met de zaak ben begonnen, heb ik maar weinig steun van jou ondervonden. Verbijstert staar ik Mathijs aan. Weinig steun van mij gekregen, ik word boos, maar probeer mezelf te beheersen. Hoe bedoel je, breng ik met moeite uit. Je hebt jezelf de afgelopen jaren verstopt achter de kinderen, het huishouden, je baantje en je hebt niets bereikt! Ik heb een vrouw nodig die in staat is mijn zakenrelaties te ontvangen. Een vrouw die intellectuele gesprekken kan voeren en er verzorgt uitziet. Het is nu net of ik jouw ouders hoor, onderbreek ik hem. Klopt, zegt Mathijs. Vroeger wilde ik er niet aan, maar mijn ouders hebben uiteindelijk toch gelijk gekregen. Het spijt me Sabien, maar je past niet langer in mijn leven.
Sprakeloos staar ik Mathijs aan. Er tuimelen zoveel gedachten door mijn hoofd. Ongeloof en boosheid wisselen elkaar af. Hoe zit het met het tripje naar Parijs, vraag ik hem uiteindelijk. Verbaasd kijkt Mathijs me aan, hoe weet jij daar vanaf? Iemand van de zaak heeft vanmiddag een boodschap ingesproken op de voice-mail, antwoord ik hem. Hij kucht even en komt met de verpletterende mededeling dat hij samen met zijn vriendin een weekendje weg gaat. Sabien, ik weet dat het je overvalt, maar een scheiding is de beste oplossing. Ik vind het vervelend voor Joris en Floor, maar daar vinden we straks wel een passende oplossing voor. Hij kijkt op zijn horloge. Ik moet Sophie nog ophalen, we spreken elkaar nog, Sabien. Vervolgens gooit hij wat geld op tafel, staat op en loopt het restaurant uit………